Flash variant
Maurice Rugebregt over de muziek in Ver van familie.
Maurice Rugebregt: "Marion kwam bij mij voor de rol van Buddy via een foto in de Pasarkrant.
De rol kreeg ik. Maar, ik blijf muzikant en dus gaf ik haar mijn cd met de mededeling: "Luister ernaar, misschien kan ik in muzikaal opzicht wat voor je betekenen."
Na mijn tournee met Sioh Maluku in Indonesië en Ambon bleek ze nog steeds niet geluisterd te hebben. Toch kreeg ik de taak om samen met Patrick Drabe de muziekproductie op me te nemen.
Waarom? Haar broer had mij in Jakarta zien optreden en haar verteld hoe geweldig hij het had gevonden. Voilà!
Mijn inbreng in de muziek van 'Ver van familie' was heel divers. Voor de allereerste draaidag heb ik de band geregeld die Anneke Gronloh moest begeleiden in de huiskamer van de Schaapherderstraat.
Dat was nog niet zo gemakkelijk! Naast de muzikale kwaliteiten moest ik met name op het Indische uiterlijk selecteren. Ik kan je vertellen dat je dan heel andere gesprekken krijgt...
Verder heb ik veel gitaarpartijen, zowel akoestisch als elektrisch, ingespeeld in de studio bij Patrick Drabe, met wie ik 't gelijk kon vinden, zowel persoonlijk als muzikaal (Echt top dat Marion ons bij elkaar heeft gebracht!). Patrick is een uitstekende gitarist die thuis is in de pop en country, terwijl ik uit de jazz en Braziliaanse muziek kom. Hierdoor vulden wij elkaar goed aan.
Door de verschillende sferen kon ik bij het ene stuk een elektrische gitaarpartij met wah wah effect inspelen en bij het andere stuk bijvoorbeeld alleen een akoestische nylonsnarige gitaar.
Naast gitaarpartijen heb ik o.a. ook ukulele partijen ingespeeld, maar dan op cavaquinho, een Braziliaans 4-snarig gitaartje dat eigenlijk uit de traditionele samba komt. Door de stalen snaren van de cavaquinho (in tegenstelling tot de nylonsnarige ukulele) heb ik subtiel een andere sound meegegeven dan je zou verwachten in krontjong.
Ik ben heel trots op het eindresultaat; de muziek klinkt helder, eerlijk en de gitaar heeft een prominente rol in al zijn facetten. Laat die soundtrack-cd maar komen!
(Maurice Rugebregt - muziekproductie)
Na mijn tournee met Sioh Maluku in Indonesië en Ambon bleek ze nog steeds niet geluisterd te hebben. Toch kreeg ik de taak om samen met Patrick Drabe de muziekproductie op me te nemen.
Waarom? Haar broer had mij in Jakarta zien optreden en haar verteld hoe geweldig hij het had gevonden. Voilà!
Mijn inbreng in de muziek van 'Ver van familie' was heel divers. Voor de allereerste draaidag heb ik de band geregeld die Anneke Gronloh moest begeleiden in de huiskamer van de Schaapherderstraat.
Dat was nog niet zo gemakkelijk! Naast de muzikale kwaliteiten moest ik met name op het Indische uiterlijk selecteren. Ik kan je vertellen dat je dan heel andere gesprekken krijgt...
Verder heb ik veel gitaarpartijen, zowel akoestisch als elektrisch, ingespeeld in de studio bij Patrick Drabe, met wie ik 't gelijk kon vinden, zowel persoonlijk als muzikaal (Echt top dat Marion ons bij elkaar heeft gebracht!). Patrick is een uitstekende gitarist die thuis is in de pop en country, terwijl ik uit de jazz en Braziliaanse muziek kom. Hierdoor vulden wij elkaar goed aan.
Door de verschillende sferen kon ik bij het ene stuk een elektrische gitaarpartij met wah wah effect inspelen en bij het andere stuk bijvoorbeeld alleen een akoestische nylonsnarige gitaar.
Naast gitaarpartijen heb ik o.a. ook ukulele partijen ingespeeld, maar dan op cavaquinho, een Braziliaans 4-snarig gitaartje dat eigenlijk uit de traditionele samba komt. Door de stalen snaren van de cavaquinho (in tegenstelling tot de nylonsnarige ukulele) heb ik subtiel een andere sound meegegeven dan je zou verwachten in krontjong.
Ik ben heel trots op het eindresultaat; de muziek klinkt helder, eerlijk en de gitaar heeft een prominente rol in al zijn facetten. Laat die soundtrack-cd maar komen!
(Maurice Rugebregt - muziekproductie)
Lees ook de andere verhalen over de muziek in Ver van familie
Patrick DrabeMaurice Rugebregt
Alex Britti
Credits
