Van boek naar film
Een boek is een heel ander medium dan een film. Een boek moet dus echt omgevormd worden tot een script. Dat is een hele klus omdat een boek zoals Ver van Familie ook een literaire vorm heeft. In de roman wordt het verhaal verteld door dertien familieleden te volgen en daardoor ga je begrijpen dat ze samen een familie vormen. Ze hebben een gedeeld verleden en ze hebben samen geheimen. Er zijn familieverhalen en er zijn gelegenheden waarbij ze elkaar ontmoeten. Een film die vanuit dertien karakters verteld wordt is vrijwel niet te realiseren omdat je daar simpel de tijd niet voor hebt. In een film moet je binnen anderhalf tot twee uur je verhaal verteld hebben.
Bovendien kun je in een film op verschillende niveaus je verhaal vertellen. Er is het beeld van de handeling. Maar op de achtergrond gebeurt ook iets. Dan is er geluid en het geluid hoeft niet nog eens te vertellen wat het beeld ook al laat zien. Het kan een extra dimensie toevoegen. Dan is er ook nog de muziek die een eigen lijn aan het verhaal toevoegt. In een script moeten die allemaal bij elkaar komen en samenwerken.
De uitdaging bij Ver van Familie was om een film te maken over een familie. Juist dat is het meest Indische dat er is. Er zijn namelijk zoveel verschillende Indo’s en die lijken niet op elkaar. Ze hebben allemaal een eigen opleiding, achtergrond, beroep, geschiedenis. Ze delen eigenlijk alleen maar dat ze ooit in de kolonie Nederlands Indië gewoond hebben, daar de oorlog met Japan hebben meegemaakt en toen tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van de Indonesiërs tegen het koloniale bestuur besloten dat ze beter in Nederland pasten, waar ze zich moesten aanpassen. Van die oorspronkelijke migranten zijn er bovendien inmiddels niet zo heel veel meer, maar ze hebben kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, die hier werden geboren en die de verhalen van vroeger mee hebben gekregen. Het Indische speelde zich vooral hier in Nederland af en dan met name binnen de beslotenheid van de familie.
Met dat als uitgangspunt was de roman geschreven en dat is ook het uitgangspunt voor het schrijven van het script geweest. Voor de film moest het leidende verhaal iets versterkt worden, kregen sommige personages een wat grotere rol en verdwenen anderen naar de achtergrond. In elke scène moest familie aanwezig zijn als achtergrond voor de gebeurtenissen: neefjes, nichtjes, onduidelijk van wie ze precies zijn want het is onbelangrijk.
Toen eenmaal de acteurs gekozen waren werd duidelijk dat daardoor weer nieuwe keuzes gemaakt moesten worden ten aanzien van het script. Zo komt het dat er niet één of twee versies van een script zijn, maar tientallen.
