Flash variant
Grace Bernardus
Je naam, geboortedatum en geboorteplaats.
Mijn naam is Grace Bernardus, geboren op 13 april 1957 in Voorschoten, Nederland. Mijn doopnamen zijn Margaritha Sara en ik ben vernoemd naar de twee vrouwen van mijn opa van moeders kant.
Wat is je functie binnen de film en wat houdt die in?
Ik speel Paula, de tweede dochter van Oma Em. Paula is volgens een van haar nichtjes ´haar liefste tante'. Zij is een meegaande en keurige vrouw, zij houdt niet van conflicten en is overdreven zorgzaam. Paula heeft haar enig kind, Arthur, getrouwd met Elfrie en vader van haar kleinzoon Kevin, altijd gruwelijk verwend.
Geef in één zin weer wat familie voor jou persoonlijk betekent.
Je kunt beter van je familie houden, dan ze verloochenen. Hoe sterk of benauwend de familieband is, je blijft hoe dan ook je hele leven en zelfs na je dood, lid van de familie. Je hebt toch altijd ´last´ van ze, maar ook heel veel liefde en plezier.
Uit wat voor gezin kom je? Aantal broers, zussen?
Ik ben het oudste kind van mijn ouders. Na mij komen twee zusjes, Kitty (1959) en Shirley (1960) en de jongste en meest verwende broertje, Raymond (1963).
Wanneer ben je voor het laatst bij je oma geweest? Of, als ze is overleden, wanneer heb je haar voor het laatst gezien?
Wanneer ben je voor het laatst bij je oma geweest? Of, als ze is overleden, wanneer heb je haar voor het laatst gezien?
Mijn oma's heb ik helaas niet gekend, zij zijn beiden vroeg overleden in Indonesie.
Oma van moeders kant, Margaritha, is gestorven toen haar drie kinderen, pas vijf, vier en twee jaar oud waren. Mijn moeder, Marie, was het middelste kind en had boven haar, mijn tante Co en na haar, mijn oom Mingus. Samen hebben zij inmiddels twintig kleinkinderen!
Oma van moeders kant, Margaritha, is gestorven toen haar drie kinderen, pas vijf, vier en twee jaar oud waren. Mijn moeder, Marie, was het middelste kind en had boven haar, mijn tante Co en na haar, mijn oom Mingus. Samen hebben zij inmiddels twintig kleinkinderen!
Mijn opa hertrouwde jaren later met Oma Sara, die niet veel ouder was dan zijn kinderen. Zij schonk hem nog vier kinderen. Dat zijn mijn jongere ooms en tantes, die nog geen kleinkinderen hebben. Oma Sara is inmiddels 85 jaar oud en woont in Voorschoten. Ik heb haar al een paar jaar niet gezien.
Hoe Indisch ben je?
Mijn vader is geboren op Ambon en mijn moeder in Surabaya. Haar vader is geboren in het dorpje Porto, op het eiland Saparua en haar moeder, oma Margaritha is Manadonese, geboren op Celebes. Dus ik ben een mix, Ambon/Manado.
Omdat mijn vader bij de marine zat, zijn we opgegroeid in Den Helder en hebben een paar jaar op Aruba gewoond. Wij hebben daarom nooit in kamp of Molukse woonwijk gewoond. Maar als kind vond ik het altijd een feest als we op bezoek gingen bij familie in de Ambonezenkampen Bleric, bij Venlo, Vught of IJsseloord in Capelle a/d IJssel, want de kinderen speelden Indische spelletjes die ik niet kende en alle families, woonden en zo gezellig bij elkaar.
Mijn ouders zochten hun eigen mensen‚ op in de Molukse en Indische gemeenschap in Den Helder en Aruba. Ondanks dat de Indo's toen nog niet zo waren georganiseerd als de Molukse marinefamilies in Den Helder, zochten ze elkaar op. En ook op een klein eiland als Aruba, vonden ze elkaar. Dus werd er samen gebadmintond‚ en werden er kumpulans en barbecues bij elkaar gehouden. Dat was gezellig lekker nasi goreng, gado gado en papeda (Moluks sagu-gerecht) eten. Maar ook saté kambing. Want de Antillianen die met Indo's zijn getrouwd, brachten altijd geitenvlees mee, dat ze net hadden geslacht. En dan samen salsa of menari, en de kaarsendans dansen. Of er werden optredens geregeld in de hotels, zodat we met trots onze Indische achtergrond konden showen, door middel van de verschillende klederdrachten van diverse Indonesische streken.
Omdat mijn vader bij de marine zat, zijn we opgegroeid in Den Helder en hebben een paar jaar op Aruba gewoond. Wij hebben daarom nooit in kamp of Molukse woonwijk gewoond. Maar als kind vond ik het altijd een feest als we op bezoek gingen bij familie in de Ambonezenkampen Bleric, bij Venlo, Vught of IJsseloord in Capelle a/d IJssel, want de kinderen speelden Indische spelletjes die ik niet kende en alle families, woonden en zo gezellig bij elkaar.
Mijn ouders zochten hun eigen mensen‚ op in de Molukse en Indische gemeenschap in Den Helder en Aruba. Ondanks dat de Indo's toen nog niet zo waren georganiseerd als de Molukse marinefamilies in Den Helder, zochten ze elkaar op. En ook op een klein eiland als Aruba, vonden ze elkaar. Dus werd er samen gebadmintond‚ en werden er kumpulans en barbecues bij elkaar gehouden. Dat was gezellig lekker nasi goreng, gado gado en papeda (Moluks sagu-gerecht) eten. Maar ook saté kambing. Want de Antillianen die met Indo's zijn getrouwd, brachten altijd geitenvlees mee, dat ze net hadden geslacht. En dan samen salsa of menari, en de kaarsendans dansen. Of er werden optredens geregeld in de hotels, zodat we met trots onze Indische achtergrond konden showen, door middel van de verschillende klederdrachten van diverse Indonesische streken.
Nu zing ik in een Salsaband en ook in een soul, rock 'n roll band, met mijn Indo vrienden. Ik ben een Caribbisch-Indische Molukse en lust funchi, pom, gado gado en papeda en nog veel meer.
